Застрашувачки бројки за вистинските загуби во војната меѓу Русија и Украина

Неодамна беа објавени информации од руски хакери. Имено, според нивните изјави, за кои тврдат дека се засновани на хакирање на базата на податоци на украинската армија, украинската армија изгубила 1,7 милиони војници. Со оглед на тоа што хакерите излегле со многу малку информации и не ги објасниле дополнително податоците, многу аналитичари се сомневаат во нивната веродостојност. Од друга страна, ваквите проценки се многу тешки за справување и сите аналитички куќи или независни аналитичари ги анализираат загубите врз основа на принципот на апроксимација.

Украински загуби

Проценките на експертите кои се занимаваат со загубите тврдат дека загинале помеѓу 160 и 200 илјади украински војници. Како основа за проценка на загубите служи страницата за загуби UA losses, каде што се идентификувани речиси 160.000 убиени, исчезнати и заробени. Со груба апроксимација, базирана на сооднос од четири спрема еден (ранети, исчезнати итн. наспроти убиени), може да се добие бројка од вкупно помеѓу 800.000 и 1.000.000 луѓе исфрлени од употреба (убиени, ранети, заробени, исчезнати итн.).

Оваа бројка ги вклучува загубите во сите гранки на украинската војска, полицијата, граничниот персонал, националната гарда, персоналот на СБУ и странските платеници. Клучен недостаток на оваа проценка е тоа што се базира исклучиво или речиси исклучиво на некролози и јавно достапни податоци. На пример, не вклучува податоци од гробишта и други податоци што не се јавно достапни.

Руски загуби

За да се проценат руските загуби, постои портал Медијазона , кој по име и презиме изброи над 120.000 мртви, а бидејќи списокот е исто така нецелосен, проценката на порталот се искачува на 165.000 мртви. Тие загуби ги вклучуваат руската војска, Националната гарда, персоналот на ФСБ и платениците и регрутираните затвореници на Вагнер. Оваа бројка ги вклучува силите на ЛНР и ДНР, но само по формалната руска анексија. Она што не е вклучено во проценката се загубите на силите на ЛНР/ДНР во првите месеци од војната.

Користејќи многу груба апроксимација врз основа на проценетите загуби на силите на ЛНР/ДНР откако формално влегоа во руската армија, се добива бројката од околу пет-шест илјади убиени припадници на сепаратистичките сили на Донбас во првите месеци од војната. Така доаѓаме до бројката од 170.000 мртви во руската армија. Треба да се напомене дека оваа бројка не ги вклучува загубите на севернокорејските сили во Курскиот регион.

Применувајќи го истиот начин на проценка на вкупните загуби како и за украинската армија (сооднос четири спрема еден), грубо доаѓаме до бројка помеѓу 800 и 900 илјади вкупни загуби. Ова значи дека грубо руската и украинската страна имаат донекаде слични загуби.

Мобилизација

Исто така, гледајќи го текот на мобилизацијата: Русија и Украина регрутираа и мобилизираа помеѓу 30 и 40 илјади луѓе месечно за време на војната. Русија неодамна го зголеми тој број на 60.000 месечно. Со груба апроксимација, тоа е помеѓу 1,2 и 1,6 милиони мобилизирани луѓе за 3,5 години.

Иако двете армии доживеаа раст на персоналот, регрутирањето/мобилизацијата на персоналот главно се користеше за дополнување на постојните единици.

Размена на тела

Во целата приказна за загубите, се поставува прашањето како загубите на двете страни се приближно еднакви, а за време на размената на телата на загинатите војници, руската страна испорача значително поголем број тела на украински војници отколку украинската страна на руски. Еден дел од објаснувањето лежи во фактот дека украинската армија во последните две години главно се бранеше и се повлекуваше. Руските сили напредуваат, па дури и кога напредокот не е значаен, руските сили влегуваат во области кои претходно беа „ничија земја“. Многу војници умираат на таа линија, а никој не може да ги собере мртвите (дури ни ранетите) додека не се постигне напредок, а тоа е она што руската армија го прави во последните две години.

Друга перспектива понудија некои други аналитичари кои тврдат дека украинските сили претрпеле поголеми загуби во последните две години отколку порано. Постојат неколку причини за ова. Првата е што руската армија има многу поголема артилериска моќ, многу повеќе ракети, што значи многу повеќе жртви од другата страна. Друга причина е промената во тактиката на руската армија. Цели единици повеќе не се испраќаат за продор, туку извиднички групи (2-4 мажи).

Често се случува извидничката група да се најде во отворена смена со стациониран тим (8-10 луѓе) од другата страна. Во тој случај, поверојатно е дека поголемите загуби ќе бидат на страната на оние кои се побројни. И трето, и клучно, Киев продолжува да инсистира на распоредување дополнителни сили на позиции кои веќе се во опколување, полуопколување или други тешки околности. Со ова, Киев го забавува напредокот на руските сили, но цената е човечка сила.

Без оглед на точноста на проценките и анализите, вистинскиот број на загуби ќе биде познат дури во годините по војната. Врз основа на анализа на јавно достапните податоци и динамиката на конфликтот, вистинскиот сооднос на жртвите од војната е посложен од едноставното броење на собраните тела или броење на јавно достапните некролози. Исто така, многу е тешко да се очекува објективност од страните во конфликтот кои сакаат, па дури и мораат, за да го одржат моралот, свесно да ги минимизираат своите загуби и да ги нагласат загубите на другата страна.

Хина

МИА